Για τους πατεράδες μας, και για πολλούς από μας παππούδες, η πίστη
στον ελληνισμό ήταν κάτι αυτονόητο και πολύ συγκεκριμένο. Υπαγόρευε μια
στάση ζωής, στάση που σε οδηγούσε να δώσεις και τη ζωή σου ακόμη όπως
πολλοί από τη γενιά εκείνη που ξεκινούσαν τέτοιες μέρες το 1940 για το
μέτωπο της Αλβανίας.